nr. 0007 Houtsnijder Martin

Ik werk thuis voor mijn deur aan houten kunstprojecten. Er lopen altijd veel mensen langs die dan even komen kijken wat ik aan het doen ben. Ze vragen dan wat ik maak, of er een gedachte achter zit of ze vertellen wat ze er zelf in zien. Hier ontstaan dan altijd interessante gesprekken over 

Martin Wijk maakt Sculpturen gemaakt van gerecycled hout die verhalen over verbinding uitbeelden. “Wat ik maak zijn harten, symbolen en abstractere sculpturen. Het gaat allemaal om verbinding. Dat is al mijn hele leven een rode draad, verbindingen maken en opzoeken. Als ik daar ga zitten geef ik anderen de mogelijkheid om verbinding met mij te maken en ik met hun”. 

De materialen die Martin gebruik vindt hij op straat of krijgt hij van mensen in zijn omgeving. ”Vaak pluk ik hout stukken uit containers, wat bijvoorbeeld een boekenkast was kan ik weer wat anders van maken”. 

Toen Martin 4 jaar oud was, was hij al bezig met houtbewerking en daar is hij zich altijd in blijven ontwikkelen. Wel op een laconieke manier zegt hij zelf, “want ik weet eigenlijk niks van hout. Ik weet dat het bij een boom vandaan komt, maar ik weet vaak ook niet met wat voor hout ik aan het werk ben en van welke soort boom het afkomstig is. 

Sinds 2 jaar werkt Martin ook bij Cultuur werkplaats Tarwewijk aan zijn kunstwerken. “Toen ik bij de werkplaats kwam was het eigenlijk liefde op het eerste gezicht. Ik voelde me hier thuis en was welkom. In het begin was ik gewoon bij de cultuur werkplaats aanwezig, en langzamerhand kreeg ik ook de drive om mijn handen uit de mouwen steken en ging ik helpen waar het nodig was. Naderhand ging ik ook in de werkplaats aan de slag met mijn eigen mijn kunstobjecten. Het is geven en nemen hier. Ik vind het fijn dat hier niks van me verwacht wordt en daardoor kan ik juist veel doen voor het wijkcentrum, maar ook veel werken aan mijn eigen kunststukken”. 

Martin is opgegroeid in de Tarwewijk en woont hier bijna al zijn hele leven. Hij kent veel mensen in de wijk maar nog veel meer bewoners kennen hem. Ze herkennen hem van het houtbewerken op straat. “Ik hoorde laatst dat ze me de Houtsnijder van Zuid noemen, haha tof toch?!”. 

Mensen herkennen me, dit zorgt bij mij voor erkenning en dat voelt goed, eigenlijk als een soort bekroning. Ik zit daar ondertussen alweer 8 jaar voor de deur en het is tof om te horen dat mensen dat opgevallen is!”