nr. 0081

Recreatieoord Hoek van Holland

Een bijzondere houten kampeerstad waar 98 jaar recreatiegeschiedenis voelbaar is.

Na de Eerste Wereldoorlog ontstaat langzaam maar zeker meer welvaart, zo konden sommige Rotterdammers zich een fiets veroorloven. Doordat de meeste mensen ook een vrije zaterdagmiddag kregen trokken ze er op uit; op de fiets naar de zee! Als ze dan een nachtje wilden blijven werd er gekampeerd in de duinen. De gemeente vond dat onzedelijk vandaar dat ze al snel een kamp inrichtte voor deze kampeerders. In het begin sliepen mensen in tentjes maar snel bouwde men ook kleine houten huisjes. Vanaf de jaren 30 was een houten kampeerstand ontstaan die qua omvang geen gelijke had in Nederland.

Nog steeds zijn alle huisjes verschillend, naar de smaak en handigheid van de eigenaar gebouwd. Inmiddels iets ruimer en iets luxer, nu ook met verwarming en stromend water maar nog steeds een uniek recreatieoord. Dat vinden ook de huidige bewoners. Stuk voor stuk roemen zij de fijne gemeenschap die zij samen vormen; niemand passeert zonder een groet en op hulp hoef je nooit lang te wachten. Doordat men eigenaar is van de recreatiehuisjes, verblijven de meesten ook langdurig in Hoek van Holland waardoor ook de lokale economie veel profijt heeft van het oord. De banden met de Hoekers gaan soms veel verder; vriendschappen en huwelijken verbinden deze gemeenschappen. Een bijzondere houten kampeerstad waar 98 jaar recreatiegeschiedenis voelbaar is.

Nu wordt de kampeerstad in het bestaan bedreigd doordat de gemeente, die eigenaar is van de grond, het wil verkopen. Met vereende krachten zetten de bewoners de ene na de andere actie op touw om te laten horen dat dit terrein in ieder geval niet aan een grote projectontwikkelaar verkocht moet worden. Natuurlijk willen de huisjeseigenaren met hun tijd meegaan en kan er over een andere vorm van beheer en eigendom gesproken worden, maar dan wel eerst met hun, de eigenaren van de huisjes.